Gamrupa

Nieuw! Leven in The Gambia. Fotoboek van Ellen Meulenveld

 

De Alkoe van Sifoe
De Imam van Sifoe

Sifoe is een plattelandsgemeente die ligt tussen Brikama en Gunjur. Er is een grote weg aangelegd tussen deze twee plaatsen. Vanuit Brikama gezien rijd je richting de kust dus in westelijke richting. Eerst kom je door de gemeente Kitti om vervolgens Sifoe binnen te rijden.
Sifoe is een gemeente met een redelijk groot oppervlak. Het inwonersaantal is tussen de 4500 en 5000 mensen. Het overgrote deel van de bevolking behoort tot de Mandinka's en spreekt deze taal. Op de scholen wordt wel Engels als verplichte taal gegeven doch in de praktijk is de kennis van deze taal bedroevend.

De bevolking is voor 99,9% moslim. Hun oeroude leefgewoontes zijn zij echter gelukkig niet vergeten en er leeft nog steeds een deel van het oude volksgeloof in hen. Zo zult u geen kind aantreffen zonder een leren buideltje met kruiden erin aan een veter rond zijn arm, hals of buik gebonden om ziekte en boze geesten af te weren.

Zij leven voornamelijk van wat hun land opbrengt aan gewas. Veelal kleine lapjes grond waar zij in de regentijd aardnoten, casava, papaya en meloenen op verbouwen en in de droge tijd proberen zij groentes te verbouwen zoals, uien, aubergines, okra, tomaten en bittere groene tomaten. Wat er niet opgegeten wordt proberen de vrouwen op de markt te slijten. Vaak werken de mannen, als zij tenminste werk hebben, buiten Sifoe in bijvoorbeeld Brikama of Serrakunda.

Het is voor de families van het grootste belang dat er tenminste één familielid in Europa of Amerika werkt of studeert, waardoor er een bepaalde stroom aan geld binnenkomt. Iedere Gambiaan die in het buitenland verblijft zal altijd trachten te zorgen voor zijn familie thuis, of dat nou een vrouw met kinderen is of zijn ouders en broers en zusters, dat maakt niet uit. De geschiedenis van Sifoe of de kunda's is nergens opgeschreven maar er zijn griots.

Griots zijn te vergelijken met de bij ons in de middeleeuwen rondtrekkende minstrelen, die verhalen vertellen en zo de wetenswaardigheden over het volk rondbazuinen en overal hun verhalen aanvullen met nieuwe wetenswaardigheden. Zij leren van hun ouders en grootouders de geschiedenissen woordelijk uit hun hoofd en geven de geschiedenis weer door aan hun kinderen. Vaak zingen zij delen van deze verhalen of maken zelf liederen waar je bij staat, zich begeleidend op de cora. (Een met vier snaren bespannen halve kalabas die overtrokken is met een geitenvel en een lange steel heeft)

Als een kind zijn naam krijgt, bij bruiloften, sterfgevallen, intrekkingfeesten of andere festiviteiten komen zij meestal in een drietal van vrouwen die dansen en zingen of staan te declameren, maar er zijn ook mannelijke griots. Voor het vertellen, dansen en zingen wensen zij wel betaald te worden en daarom is het verstandig dat, als u uitgenodigd wordt voor zo'n soort gelegenheid, u ervoor zorgt dat u geld in kleine coupures bij u hebt want een griot komt iedere keer terug en verwacht dan opnieuw geld.

Griots zijn niet altijd graag geziene gasten bij de arme bevolking omdat ze verwachten voor hun (vaak onaangekondigde bezoek) betaald te worden. Hetzij in geld hetzij in voedsel. De alkalo is de (soort van) burgemeester van het dorp en de Imam de vertrouwenspersoon waar velen even binnenstappen om raad te vragen in familie aangelegenheden.

De bevolking van Sifoe is zeer gastvrij en als u ooit in de gelegenheid bent om “ons” dorp te bezoeken, heten wij u van harte welkom.

 

Nous ne développons personne!
Les gens se développent eux-mêmes!
Nous soutenons le développement!