Gamrupa

Al sinds jaar en dag nemen wij, als wij naar Gambia gaan zaden mee voor de diverse projecten van Stichting Gamrupa Europe en voor gezinnen met wel een stukje grond maar geen mogelijkheid om zaden te kopen. Het delen van zaden is (nog) niet gebruikelijk in deze streken maar gelukkig komt daar wel een beetje een kentering in.

Sinds 2009 krijgt Stichting Gamrupa Europe zaden, eerst van Prof. dr. Willem van Cotthem en na 2012 van de mensen die Zaden voor Voedsel voortgezet hebben. Deze keer gaat onze voorzitter, Ellen Meulenveld, met een gekregen Ford Transit de uitdaging aan om naar Gambia te rijden in het konvooi van de Stichting Go for Africa onder leiding van de directeur Jan Huizinga. Deze reis gaan er heel veel zaden mee. Zaden die door ongelooflijk veel mensen van over de hele wereld verzameld zijn. Vaak door de zaden uit hun eigen fruit en groente te wassen en te drogen om ze daarna op te sturen naar Zaden voor Voedsel. Ook winkels en groothandels doen mee door hun overschot aan Zaden voor Voedsel te geven.

Stichting Gamrupa Europe krijgt daarvan om mee te nemen en uit te geven aan de mensen die er daarna hun eigen voedsel van kunnen telen. Soms op hun stukje grond bij hun armoedige hut of huis en soms in de grotere vrouwentuin van een dorp. Soms ook bij scholen die hun eigen schooltuin hebben.

In de schooltuin leren de leerlingen niet alleen groente en fruit telen. Maar niet alleen dat.
Zij leren daarnaast hoe zij hun lapje grond moeten uitmeten zodat er rijen of veldjes gezaaid kunnen worden. De groei van de planten wordt bijgehouden in een schriftje. Er wordt opgeschreven hoe lang het duurt voor de eerste kiemplantjes hun kopje boven de grond uitsteken en hoe snel de plantjes groeien wordt daarvoor gemeten.  Hoeveel water er nodig is om de planten te laten groeien. Er wordt gediscussieerd over waar een bepaald soort beter gedijt dan op andere plaatsen. De oogst wordt gewogen en er wordt berekend hoeveel het op kan brengen als je het verkoopt. Een deel van de oogst is bestemd voor de schoolmaaltijden. De rest, als er overschot is verkocht op de markt om van de opbrengst boeken en andere benodigdheden voor school te kunnen kopen. Kortom het is rekenen, tekenen, meten en schrijven in de praktijk. Een prachtige manier van lesgeven die de leerlingen de mogelijkheid biedt te leren voor hun eigen toekomst te zorgen.


Op deze manier leren de kinderen dat geld verdienen alleen mogelijk is na inspanning en veel werk en dat het veel tijd en geduld kost voor er een opbrengst is. Op deze manier leren de kinderen daarnaast vooruit te denken en juist dat is heel bijzonder in Afrika.

De volgende stap zal zijn de tuinleraar te leren steeds een paar planten door te laten groeien zodat er ook zaad geoogst kan worden. Een van onze problemen daarin is dat de tuin leerkrachten nog vaak vrijwilligers zijn die steeds maar voor korte duur hun tijd hierin willen steken.

Het is een prachtig initiatief dat ooit begonnen is bij de eigenwijze Professor uit België die vindt dat je beter kunt delen dan weggooien en beter kan zorgen dat je medemens voor zichzelf kan zorgen dan belerend het vingertje op te steken.

Wij ontwikkelen niemand!
Dat doen de mensen zelf!
Wij ondersteunen wel ontwikkeling!