Gamrupa

Werkgroep Gambia, Stichting Gamrupa Europe Jaarverslag 2009

Wat een jaar! Er is zoveel gebeurd dat ik bijna niet weet waar te beginnen. In grote lijnen: schoolgeld, acties, container, Kalifa naar Denemarken, Bouba Diallo en de Zutphense Hand, plannen rond water, ziekenfonds.


Vergaderingen.
Het voltallige bestuur kwam twee keer bijeen, in Goirle in de stromende regen en in Ruurlo bij Ellen thuis. Ellen en Hinke komen als dat nodig en mogelijk is elke maandagavond bij elkaar om lopende zaken te bespreken en af te handelen. Door middel van verslagen houden we Marcel op de hoogte en verder gaat veel met e-mail of chat tussen Marcel en Ellen.


Schoolgeld.
Van verschillende kanten kregen we bijdragen, soms na artikeltjes in IVNbladen, een verhaal op Achterhoek FM of in een krant. In juni namen Gerrit en Ellen geld mee voor het tweede halfjaar.


Acties en samenwerking.
We voerden acties o.a. op de vrijwilligersmarkt in Zutphen en bij de Welkoop in Ruurlo, steeds over één onderwerp. Zutphen voor schoolgeld, Ruurlo voor vee voor Bouba Diallo in Senegal. Ellen en Hinke in Gambiaanse jurken, met een kraam en een groot bord en onze mooie banier. We proberen samen te werken met andere organisaties, maar die zijn onwillig en kortzichtig. Bang misschien dat we hun bijdragen zullen inpikken? Met sommige wisselden we adressen uit en het COS nodigde ons uit voor bijeenkomsten waar contacten ontstonden. Marcel speurde op internet, sloot ons aan bij de 4e Pijler in Belgié (zoiets als COS hier)en bij Senegambiagroep, kleine organisaties die iets met Senegal en Gambia hebben. Met Corrie en Michel Jordaan werd het een echte samenwerking: we verzonden samen een 40 ft container.


Container.

Om die gevuld te krijgen met goed bruikbaar materiaal kwamen we terecht bij allerlei grote en kleine bedrijven, voor gebruikte medische spullen bij Medic in Apeldoorn en Herman Verkade in Veenendaal. Marcel heeft goede betrekkingen met het St. Jan Ziekenhuis in Brussel. Corrie en Michel hadden al een schuur vol andere spullen, naaimachines, lappen, knopen en schoolmeubilair. Bergen garens, teveel om mee te nemen. Die werden op de markt verkocht voor de kosten van het vervoer. Gerrit kijkt uit op rommelmarkten en Maik bij inboedels. Omdat het geld nog niet bij elkaar was, werd de container later verzonden en kwam hij pas in juni aan.
Dat werd een strijd tegen de klok in een te grote hitte. Corrie en Michel moesten al snel terug, maar de klus werd geklaard. Gerrit en Ellen bleven langer, maar in die tijd moesten ook veel andere zaken geregeld worden.


Kalifa naar Europa?
In het eerste halfjaar staken we veel tijd in het onderzoeken van mogelijkheden om Kalifa in Europa verder te laten studeren, bijv. bedrijfskunde of management. In Nederland kregen we dat niet voor elkaar. Veel te duur. Maar en Deense die ook banden met Sifoe en Kalifa heeft, wist wel een oplossing via de Volkshogeschool van Kopenhagen. Daar zouden ze cursussen geven over milieu en internationale samenwerking: Crossing Borders. De ene 14 dagen, de andere drie maanden lang. Vervelend dat de gegevens steeds wisselden, zowel de periode als de prijs. Hinke en Marike gingen naar Scandinavië voor vakantie in juni en dan meteen kijken hoe alles precies in elkaar stak. De ontwijkende antwoorden en wijziging in afspraken lagen hen niet lekker. Uiteindelijk bleek dat Gamrupa voor de kosten opdraaide € 3500 plus reis, plus visum en zakgeld. En dat was er niet. We kapten met Anne Grete. Goed dat we nooit iets beloven.
We haalden de oude banden met de Zutphense HAND aan die ons destijds hielp met de muur in Tanji. Hoewel Senegal ver buiten hun kaders viel, kregen we na intensief overleg toch € 2500 voor een bijdrage aan Boubacar Diallo in Senegal voor de aankoop van vee en kippen voor zijn boerderij. Die verstrekten we hem als lening.

Schooltuin Tanji.
In Tanji ging het niet zo goed. De tuin lag er verdord en armzalig bij, de stemming op school was ver beneden nul. De oude Duitse pomp, die wel bij de school maar niet bij de tuin hoorde, was totaal versleten en niet meer te repareren. Na rijp beraad werd het meegebrachte schoolgeld in een gereviseerde pomp gestoken en werd tevens de kraan van de waterleiding (die gestolen was) vernieuwd. Sindsdien zijn ze het dieptepunt weer door.
Na terugkomst is het schoolgeld alsnog overgemaakt.


Medische post en Gamrupa health care fund.
In Sifoe werd na renovatie van het gebouwtje een medische post gevestigd. Eerst kwam Lalila, een gediplomeerde verpleegster daar vrijwillig helpen op zaterdagmorgen. Later werd een verpleger, Buba, aangesteld. De bedoeling is dat hij er elke dag zal zijn. Als specialisatie heeft hij behandeling van oogziekten. De overheid betaalt hem, wat het nadeel heeft dat deze krachten meestal na een paar jaar verplaatst worden.
Om medische hulp dichter bij de bevolking te brengen tegen een betaalbare prijs werd het Gamrupa Health Care Fund opgericht. De opzet is, dat in vijf dorpen die in elkaars nabijheid liggen, in de medische posten dagelijks een verpleger(ster) aanwezig is en één dag in de week een ambulante arts. Deze trekt samen met een laborant en een klein laboratorium van dorp naar dorp en onderzoekt of behandelt daar patiënten die boven de bevoegdheden van de verpleegsters uitgaan. Een ambulance vervoert mensen die naar ziekenhuizen moeten. Daarvoor zijn 2 chauffeurs beschikbaar die in wisseldienst 24 uur per dag paraat zijn.
Financiering: elke inwoner van 0 tot 100 jaar betaalt per maand 5 dalasi = ± € 0,15. De gezamenlijke dorpen hebben 25.000 inwoners, dus maandelijks inkomen van het Fonds dal. 125.000 Daarvan kunnen de lopende zaken betaald worden. Het gebouw is eigendom van de dorpsgemeenschap.
Voor de start en het zeker stellen van de salarissen e.d. over een langere periode wil Gamrupa Europe een buffer realiseren van tenminste € 50.000 (auto arts en brandstof, laboratorium, de eerste medische artikelen en apparatuur. Op de meeste plaatsen is al een onderzoekbank en wat meubilair). Medicijnen blijven buiten het pakket. Die komen vaak met hulpgoederen uit het buitenland.
In de dorpen waar al overleg gaande is, nemen de dorpsontwikkelingsraden de zorg voor de gebouwtjes op zich. Vrouwengroepen beraden zich over de haalbaarheid van 5 dal. per persoon. Ze hebben al berekend dat deze regeling per saldo goedkoper en beter is dan de huidige gang van zaken, waarbij een in vergelijking groot bedrag ineens betaald moet worden)

Natuureducatie.
De Stichting Edumat, die eenvoudig educatief materiaal over natuur uitgeeft, gaat stoppen. Hinke stelde voor het saldo t.z.t te doneren aan natuureducatie in Gambia. We kennen daar een Franse bioloog die een slangenfarm beheert en probeert de inheemse slangen van de ondergang te redden. Slang is eng en moet “dus” dood vindt men, al is het leeuwendeel volkomen ongevaarlijk. Hij had al eens laten vallen dat hij graag educatief materiaal zou willen hebben. Maar ja … het geld. Luc kan zelf teksten maken en aan illustraties komen.
Nog steeds vinden hij en zijn vrienden nieuwe slangen waarover ze een wetenschappelijk boek schrijven. Voor zijn farm komen nu al dorpelingen hem slangen brengen!!! Gamrupa hoopt via Edumat te kunnen helpen.


Water.
Na het voorbeeld van watergebrek bij de school in Tanji dook het onderwerp verdroging levensgroot op. De enorme boreholes voor waterleiding , het toenemende gebruik tot vier maal per persoon door de tappunten, het toerisme en grote landbouwprojecten baren ons grote zorgen. Putten vallen droog en storten in, de bovenlaag van de grond waaruit de handpompen hun water haalden verdroogt.
Grootschalige buitenlandse ontwikkelingsprojecten brengen dit teweeg. Zij pompen “oud” water op van 80 tot 90 meter diep.
Wij willen daarover in Nederland en België een discussie op gang brengen. Maar die klus is te groot voor ons drieën, al hebben we wel ideeën hoe die eruit kan zien.


Nieuwe actie.
Sinds Sinterklaas loopt er bij Plus Supermarkt Kogelman in Ruurlo en statiegeld actie speciaal voor schoolgeld, zodat we een fonds kunnen vormen dat voortgaand,12 kinderen ondersteunt. We zijn erg benieuwd wat dat oplevert.


Medewerkers.
Het gebrek aan medewerkers wreekt zich steeds. Alle drie zijn we langzamerhand aan ons maximum. Marcel heeft de website geweldig opgewaardeerd, linkt en wordt gelinkt aan anderen. Hij legt bovendien steeds nieuwe contacten in het Vlaamse en levert ideeën aan.
We moeten langzamerhand naar een Belgische tak, maar weten nog niet hoe precies.
Zoals in elke vrijwilligers organisatie is er gebrek aan mankracht en geld en de tijd om dat binnen te halen. Het blijft dus schipperen. Ook voor het functioneren van Gamrupa is geld nodig, maar dat willen we niet afnemen van de giften voor bepaalde doelen.


Hinke de Klerck
31 december 2009

Aanvulling ter vergadering: € 50.000 voor het Gamrupa Health Care Fund staat in schrille tegenstelling tot de € 100.000.000 (honderd miljoen) die minister Koenders beschikbaar stelde voor het oprichten van ziekenfondsen in drie Afrikaanse staten. Dit enorme bedrag voorziet vooral in het op poten zetten van IT systemen, die fraude tegen moeten gaan. Ook behuizing valt er onder. De premie van een verzekering moet ineens aan het begin van het verzekeringsjaar betaald worden, waardoor juist de mensen waarvoor een ziekenfonds zou moeten bestaan er onmogelijk aan deel kunnen nemen.
Met 1 promille daarvan had ons fonds al in bedrijf kunnen zijn.
In de regentijd zijn de wegen dermate slecht begaanbaar dat elk dorp een eigen ”ambulance”
nodig heeft. Die worden vaak geschonken door het buitenland en een paar zijn er al aanwezig. Daarvoor moeten wel tenminste 5 chauffeurs aangesteld worden. Hoe dat precies moet is nog niet helemaal duidelijk.


22 maart 2010


Hierna werd het jaarverslag goedgekeurd.

 

Stichting Gamrupa Europe Financiel Verslag 2009

Naast kleinere giften voor verschillende doelen ontvingen we van de Zutphense H.A.N.D. € 2500, die we uitleenden aan Boubacar Diallo in Senegal voor de aanschaf van vee en kippen. Door € 1000 extra van een gulle geefster konden we een aantal projecten realiseren, dan wel in stand houden. De meeste projecten liepen ook financieel goed.
De container en het vervoer daarvan trokken een flinke wissel op onze middelen maar uiteindelijk kochten wij Corrie en Michel uit, waardoor we nu een opslagruimte voor hulpgoederen in Sifoe hebben. De inhoud was grotendeels gekregen zoals 5 ton papier en ziekenhuismaterialen uit België, een deel goedkoop ingekocht. (o.a. Medic en Verkade)
We hadden echter ook tegenslagen of onvoorziene uitgaven.
In Denemarken was ons gezegd dat een visum voor Kalifa als hij naar Denemarken zou gaan € 60 zou kosten. Normaal vraagt de Volkshogeschool dat in Kopenhagen aan bij de ambassade, maar omdat het kort dag was moest hij dat zelf regelen. Aangezien Gambia geen Deense ambassade heeft gaan alle aanvragen van het consulaat naar de ambassade in Mali, van Mali naar Kopenhagen, van Kopenhagen naar Mali en van Mali naar Banjul. Het vervoer gaat met DHL, vooruit te betalen. Daardoor kwamen de kosten in de buurt van € 1000 te liggen. Doordat de cursus voor hem niet doorging heeft hij het visum nooit gekregen.
Niet voorzien waren de kosten voor de pomp in Tanji € 490 evenals de kosten voor het vervoer van onze goederen in een container van Riet van Middelburg van € 650.
De stormschade aan de compound in Sifoe sloeg ook een bres in onze hulpgelden.
De familie de Klerck sprong in noodgevallen bij.
Voor het functioneren van onze eigen stichting is tot nu toe geen geld aanwezig. Lopende kosten betalen we meestal uit eigen zak. Hiervoor zal een oplossing gevonden moeten worden, zeker als het aantal projecten zich uitbreidt.

 

Wij ontwikkelen niemand!
Dat doen de mensen zelf!
Wij ondersteunen wel ontwikkeling!