Gamrupa

alternate textEllens compound

Omdat wij in Europa hard aan het werk gingen om gelden en goederen te realiseren moest er in Gambia natuurlijk ook een NGO opgezet worden. Waar blijven we anders met het beginsel van samenwerking en overdracht van eigendomschap?

Tijdens een van de bezoeken aan haar compound is Ellen aan de slag gegaan met een aantal mensen uit het dorp om te kijken of zij een bestuur kon vormen die een "dwarsdoorsnede" is van de bevolking. Zij staat erop dat de vrouwen van het dorp steeds betrokken zouden worden in het maken van plannen en de uitvoering daarvan. Ook de jongerenorganisatie van het dorp wordt erin betrokken.

Zo ontstond in 2006 GamRuPa The Gambia wat betekent: Gambian Rural Poor Association (Associatie voor Gambiaanse arme plattelandsbevolking). Het bestuur bestaat op dit ogenblik uit vier personen, te weten : Lamin Camara die optreedt als voorzitter, Lamin Badjie, die secretaris is en Kalifa Kanteh als penningmeester.

Ellen is ook lid van het bestuur maar kan natuurlijk niet altijd aanwezig zijn. Als zij in Gambia is dan worden er tenminste twee vergaderingen belegd. De eerste om bijgepraat te worden over wat er in de periode na de vorige vergadering allemaal is gedaan en gebeurd en de tweede een algemene ledenvergadering met alle vertegenwoordigers(sters) uit het dorp die op de een of andere manier betrokken zijn bij de projecten. Verder zijn er maandelijks bijeenkomsten waarin de hoofdvrouwen van de kabilo's hun zegje komen doen en de voortgang van de diverse projecten komen bespreken. Deze vrouwen hebben volledig inzicht in alle financiële en organisatorische zaken. Dat moet ook want transparantie geeft inzicht en inzicht bevordert de samenwerking van de groepen onderling. Ook in Gambia malen de molens langzaam en kunnen we geen ijzer met handen plooien.
Er worden, gelukkig, vorderingen gemaakt en daar mogen we dankbaar voor zijn. Soms komen projectjes niet direct van de grond en hebben wij ook wel eens de neiging om het bijltje erbij neer te leggen, maar dan is er gelukkig altijd wel iemand uit de groep vrouwen die opstaat en zegt…. Hé, hoe zit dat? Ik dacht dat we bezig waren met ontwikkeling van zaken, dat gaat niet zonder slag of stoot, daar is tijd voor nodig, dus…. aan het werk en doorgaan, dan komen we er wel. Vaak is dat dan de aanzet om met hernieuwde energie door te gaan en na enige tijd blijkt dan dat er ook in een dergelijk klein project vooruitgang komt.

Wij ontwikkelen niemand!
Dat doen de mensen zelf!
Wij ondersteunen wel ontwikkeling!