Ellen op weg naar Gambia

VOLG HIER DE REIS DAG PER DAG

Ellen Meulenveld maakt de reis al voor de derde keer, samen met Jan Huizinga. Ellen zet zich al jaren in voor Go for Africa en voor haar eigen project: Gamrupa. Tijdens de reis doet Ellen dagelijks verslag van de avonturen onderweg. Op deze pagina wordt dagelijks de route van groep rood gevolgd met een verslag van Ellen.

Volg de reis, klik hier

Dag 9 Maandag 18 februari 2019

Goed geslapen op het harde bed en vroeg wakker. Het water blijkt afgesloten te zijn dus een douche zit er even  iet in. Jan wil uitslapen vandaag. Ik ga maar eens naar beneden om heet water te maken voor koffie. Weer boven is de deur op slot dus buiten blijven en wachten tot Jan wakker wordt.De groep oranje onder leiding van Ingrid en Thomas, hebben de andere kamers op het dak en zij zijn aan het ontbijten. Ik word van harte uitgenodigd mee te eten en neem het graag aan.Jan blijkt helemaal niet meer te slapen maar al buiten op het terrein te zijn. Ik nijdig natuurlijk maar ach dat duurt maar even.Dan moeten we naar de garage. Onze auto blijkt een gebroken stangetje te hebben bij de stabilisator,  waarvoor binnen no time een nieuwe voor wordt gefabriseerd. Ook de andere auto’s hebben kleine gebreken die gemaakt worden.De Volvo moet helemaal leeg gehaald en blijft bij de garage achter.Jan en ik gaan op een terrasje heerlijk ontspannen lunchen en daarna gaan we even op de markt kijken of we een schoenmaker kunnen vinden die mijn tasje kan maken. Een mannetje pikt ons op, bekijkt het tasje en loopt met ons naar een schoenmaker. Een poosje wachten en klaar is kees. 15 Dirhans armer maar de koning te rijk lopen we weer terug. De wegwijzer heeft een souvenirs winkeltje waar hij juwelen verkoopt. We bekijken van alles en Jan koopt wat stukken. Ik zie een prachtig armbandje met een kettinkje waar een ring aan zit. Dat zal onderhandelen worden denk ik. En DAAR kan ik ijzersterk in zijn. We hebben nog de gebreide kleding van de dames uit De Rips en besluiten deze aan de kinderen van deze man en zijn compagnon te geven. We rijden achter de taxi aan naar zijn huis. Het is er armoedig. De kleine kinderen zijn erg verlegen maar passen de kleding en ze zijn er blij mee.Dan terug naar de camping waar ook de zandrijders aankomen. Een van de wagens, de Sannyong, heeft versnellingsbak problemen verder valt het allemaal mee gelukkig. Dat is werk voor morgen. Nu eten in de tent op de camping en dan naar bed.De armband kost in plaats van de 600 Dirhans die hij vroeg uiteindelijk 200 Dirhans. Dus goed gedaan.Morgen inkopen doen met Toon Meulenpas voor de bbq op de markt. Dat gaat leuk worden.

Dag 8 Zondag 17 februari 2019

Ik loop met de verslagen een paar dagen achter. We hebben een fantastische tocht gemaakt vanaf Midelt naar Merzouga en in een super de luxe hotel geslapen. Her diner was zo overdadig dat niemand maar dan ook werkelijk niemand van elke schaal iets kon proeven.Louisito en Alec sliepen in hun tent en de rest van de jongens in een kamer. Wij, Willem en Rimmer hadden ook kamers. De volgende morgen gingen de 4-wheel drives de Sahara in om zand te rijden.Onder begeleiding van een gids. 11 auto’s die wij, achterblijvers, uitzwaaiden.De 2-wheel drives gingen even later ook op weg maar via de asfalt weg naar Zagora. Ook een fantastische rit waar we van genoten hebben. Onderweg hebben we gegeten in een palmbomerij (een palmen boomgaard) waar we bij een irrigatie goot met snel stromend water onze meegebrachte brood, tonijn en een gekookt ei nuttigden.Daarna verder door de Dra vallei. Een schittetende natuur en prachtige kasbahs.Bij Zagora aangekomen werden we door domdom de nieuwe rondweg op gestuurd en zagen we Zagora nu eens van de heel andere kant. Ook een mooie weg dus.Bij de camping kregen Jan en ik een kamer toegewezen op het dak van het portiershuis. Prima kamer met een klein “huisje” binnenin waar het toilet in is. De jongens met zijn allen op 1 grote kamer beneden en Willem en Rimmer een kamer in het huis helemaal achteraan op de camping.De eigenaar van de vaste garage, Jabout, kwam al direct om te vragen wat er voor werk voor hem was. De Volvo moet nieuwe schokdempers hebben en verder worden alle wagens even gecontroleerd morgen.We hebben in het hotel naast de camping gegeten maar dat viel zwaar tegen.Toen naar bed om te slapen. Iedereen was moe.

Dag 6 Vrijdag 15 februari 2019

Het is een koude nacht geweest maar uiteindelijk hebben we toch goed geslapen. Het ontbijt is overdadig en geweldig. En dat alles voor de prijs van € 160 in het totaal voor ons twaalven. Krankzinnig natuurlijk maar ook wel fijn zeker voor de studenten.We vertrekken om 9 uur naar Meknes waar we bij twee verschillende garages de Volvo van nieuwe veren laten voorzien en de Suzuki van een nieuw ijzeren brandstoffilter.Het weer is grandioos, we lopen rond in ons t-shirtje en genieten met volle teugen van de warme zon. Er is bij de garage voor de Volvo een klein café waar wij ons te goed doen aan koffie en gretig gebruik maken van de niet al te schone hurk wc.
Een Gambiaanse vriend van ons studeert in Meknes en hij komt hier ook naartoe. Het is heerlijk om hem weer te zien en te spreken. Hij studeert hard en heeft zijn eerste trimester afgesloten met heel hoge cijfers waardoor hij nu een weekje vrij is. Het kon niet mooier uitkomen.We eten bij de auto’s onze lunch van oud brood met komijnekaas van Jan. En zijn blij als we eindelijk om 16.00 uur kunnen gaan rijden. We willen eigenlijk tot aan Midelt rijden maar dat is wel een heel eind de Atlas in dus weten we niet of we dat wel zullen halen.Jan begint met rijden maar hij is moe en we wisselen van plaats op een parkeerplaats met een prachtig uitzicht over een groen dal. In de verte schitteren de hoge bergen bedekt met sneeuw. Verder dan maar weer. Jan gaat een poosje slapen terwijl ik flink de gang erin houd. Onderweg kijken we natuurlijk onze ogen uit maar deze totaal verschillende wereld om ons heen.
Bergje op en bergje af gaat het in rap tempo.We halen in als het kan of blijven achter een vrachtwagen hangen die niet harder kan dan 25 km per uur de berg op. Maar het maakt niet uit, het is mooi om ons heen en we schieten toch best lekker op.Jan wordt wakker en is verbaast dat we al zover gekomen zijn. We halen Midelt net voor het donker wordt en vinden een hotel door aan iemand te vragen die langs de kant van de weg staat. Hij rent voor onze auto uit en ik heb moeite om hem bij te houden.Het hotel is prima. Niks aan luxe maar een goed bed en warm water voor een douche is perfect. We eten gezellig in een restaurantje niet ver van het hotel en genieten van de rust voor dat moment.De jongens gaan nog even naar een winkeltje kijken maar ik ga terug met Jan en Willem omdat ik ook nog schrijven wil.Alles bij elkaar een zeer vruchtbare dag waarin van alles is gebeurd en we weer een mooi stuk gevorderd zijn.Morgen een beetje de toerist uithangen en zorgen dat we nog zo’n kleine 300 km rijden. Maar dat is voor morgen nu eerst maar eens slapen.

Dag 5 Donderdag 14 februari 2019

De bungalow waarin wij verblijven is super. Dat de airco ook warme lucht kan blazen nog een schepje extra super. De wind van gisteren lijkt een heel klein beetje geluwd maar toch nog Westerstorm. De briefings van gisteravond hebben zijn werk gedaan. We staan allemaal om uiterlijk 7.30 uur voor de poort. Toch is het al 7.50 uur voor de laatste de camping af rijd.We rijden na een klein uurtje wachten de pont op en vullen de visa briefjes in. Jan wordt afgewisdeld in de rij wachtenden om in de 62 ( foutje 63, de verslaggeefster vergat zichzelf) paspoorten het stempel en het nummer te krijgen.Alles gaat vlot. We genieten van de hekgolven die deze uit de kluiten gewassen catamaran produceerd en leunen tegen de wind in.Op het douane terrein aan de overkant blijken de regels weer veranderd en hoeven de chauffeurs niet meer met loopbriefjes de loketten af maar krijg he het papiertje van doorvoer van de auto aan het loket bij de uitgang.De vrachtwagen van groep wit heeft de pech dat zij alles uit de wagen moeten halen en een soort borg moeten betalen voor ze door mogen.Het blijkt ook dat de tijd in Marokko gelijk getrokken is met Europa. Dus geen uur verschil meer in de winter.Deze keer rijden we langs de kust naar het zuiden om ter hoogte van LachazeIk probeer een leuk hotel te vinden en te boeken dat op de afstand van het donker worden ligt. Dat lukt weer maar we hebben geen flauw idee waar het precies is want domdommertje kan het niet vinden. En de link van de site werkt niet.De laatste 10 km die we rijden in de richting die Jan als aankomst punt heeft weten te markeren gaat over een steeds smaller wordend maar vooraf steeds meer kuilen en geulen EN met een helling van (schat ik) zo’n 24%.Maar het resultaat is prachtig.  Ons hotel blijkt in een dorpje te zijn in een oud deel. Honderd traptreden of meer in huis. Allemaal geplaveid met gladde mozaïek  tegeltjes. Echt fantastische gastvrije mensen die ons welkom heten. Om te eten gaan we lopend het dorp in. Je kunt eten en drinken te kust en te keur vinden. Het is heerlijk.Dan terug naar Kasseba Sinhaji. Lekker gaan slapen,  Jan en ik in de kelder hahaha. Wat de dag morgen brengen zal? Ik zou het niet weten, we gaan het zien.

Dag 4 Woensdag 13 februari 2019

We hebben prima geslapen in het hostel in Mérida en omdat we pas om 8 uur gaan ontbijten in een restaurantje direct onder het flatgebouw waar wij sliepen maak ik Jan pas om 7.45 uur wakker.  Hij heeft geen wekker gezet en daar heeft hij groot gelijk in.Na het heerlijke ontbijt met een broodje met Serrano ham zo met het mes gesneden, gaan we op pad. Dat heeft wel wat voeten in de aarde want de auto’s staan verspreid over diverse straten.De zon schijnt en het lijkt zelfs warm te worden. Ik heb mijn trui verruild voor een t-shirt. We rijden richting het zuiden en komen door het haven gebied van Sevilla. Een prachtige stad waar eens in de 20ste eeuw een wereldtentoonstelling was. Daar staat langs de snelweg een mooie toren en over het bakkie speculeren wij wat het zal zijn. Een watertoren? Een woontoren of misschien wel een kantoren flat. We houden het erop dat het wel een watertoren zal zijn.Verder gaat het en het laatste stuk naar Tarifa over een mooie tweebaansweg waar je niet harder mag dan 90.Het uitzicht is schitterend en het rijden gaat snel.We komen al om 13.45 uur aan. Jan en ik gaan de auto maar eens opruimen zodat we beter bij de gebruiksspullen kunnen komen.Symen gaat aan de slag om de dynamo weer werkend te krijgen.Jan wast de geknoeide sinas van de achterkant van de auto en ik ga zitten schrijven.Vanavond een briefing met de groepsleiders om hen te instrueren over de douane formaliteiten van morgen. Het was weer een prachtige dag vandaag. De laatste in Europa morgen op naar Marokko. Dat gaat weer een avontuur worden.

Dag 3 Dinsdag 12 februari 2019

Na heerlijk te hebben geslapen hebben we een perfect ontbijt. We hoeven vandaag pas om 9 uur te vertrekken om ongeveer 700 km te gaan rijden richting het zuiden naar Mérida.Het is een prachtige morgen, al krijgen we na ongeveer 40 km wel te maken met mist. We schieten lekker op. De Mercedes wordt, na een tol stop, aangehouden door de politie maar dat is alleen omdat zij natuurlijk hun lichten niet aan gedaan hebben.Na een uurtje begint de zon te schijnen en rijden wij door een prachtig landschap richting het zuid westen. Het is hier wel erg kaal en droog maar soms staan er pijnbomen die net de eentonigheid in het landschap onderbreken. We lunchen met een broodje en drinken koffie bij een wegrestaurant en een half uurtje later wordt het weer tijd voor accuutje verwisselen. We mopperen natuurlijk dat dat ook wel tijdens de lunchpauze had gekund maar ach wat maakt het uit, we hebben vandaag niet veel haast.Gelukkig zijn er geen mankementen te melden aan andere auto’s in onze groep en is de stemmig meer dan goed te noemen. Een plaspauze aan de kant van de weg en nog een keertje accuutje wisselen is eigenlijk wel leuk. We beginnen eraan te wennen.
We slapen vannacht in hostel Anas in Mérida n het blijkt dat de groepen blauw en wit hetzelfde idee hebben gehad. Zij zitten wel op andere locaties in Mérida dus zullen we elkaar morgen onderweg wel tegenkomen.Morgen gaan we naar de zuidkust waar alle groepen elkaar treffen in Tarifa om overmorgen op de pont te stappen naar Afrika. We gaan het meemaken.

Dag 2 Maandag 11 februari 2019

Noodoplossing in de hotelkamer

Het was me een dag vandaag. Eerst heerlijk ontbeten bij de camping/herberg en op pad om 8 uur. We hebben een lange rit voor de boeg want we willen tot onder Biarritz in Spanje komen. Het weer is opgeklaard gelukkig. Soms nog een buitje maar dat mag geen naam hebben.De Mercedes van Symen, Igor en Brum heeft een mankement, de dynamo heeft kuren en de accu loopt dus leeg. En dat terwijl we zo’n 1000 km of meer voor de boeg hebben.Om kort te gaan de Volvo en Mercedes gaan accuutje wisselen doen. Als de accu leeg is wordt de in de Volvo opgeladen accu overgezet en de lege opnieuw opgeladen in de Suzuki. Kunstje gelukt dus weer verder.Iedereen wordt natuurlijk moe en er wordt door deze en gene soms wat nors gereageerd over het bakkie. Logisch allemaal. Ik maak via booking.com een hotel reservering in Zarautz 60 km over de grens met Spanje en aangezien de tomtom zijn best doet komen we tot in de straat. Aangezien ik vergeten ben het huisnummer in te voeren en het niet zo snel meer weet vliegen Jan en ik elkaar even in de haren.Nu ja, we zijn ook maar mensen.De kamers zijn prima en we zijn moe dus snel gaan slapen.Morgen ongeveer 700 km verder maar dat laat ik morgen wel horen.

Dag 1 Zondag 10 februari 2019   

We vertrekken om 12.25 uur van het kerkplein in Bakel waarbij wij bezielend worden toegesproken door Amber Huizinga en Michiel van Veen, de burgervader van Gemert en Bakel. Het regent net niet bij vertrek maar even onderweg gaat de schuif open en het weer is bagger tot aankomst in Thonnance-des-Moulins in Frankrijk ongeveer 500 km naar het zuiden.Onderweg heeft een van de auto’s in een ander team al 2 klapbanden opgelopen en is er in weer een ander team een auto met wat gepiep in de wiellagers. Eén van onze wagens heeft wat vermogen verlies maar niks om over naar huis te schrijven. Kortom een geslaagd vertrek en goede aankomst op onze eerste overnachtingsplaats.Heerlijk gegeten en morgen weer vroeg op pad. Een zeer lange rit maar zeker de moeite waard.Gambia …. here we come….

Meer weten: Klik hier